Kalkulator zużycia fugi

Jak obliczana jest objętość

Dla powtarzalnej prostokątnej siatki prostokątnych płytek od pola modułu płytki ze spoiną odejmujemy pole lica płytki. Udział powierzchni spoin mnożymy przez łączną powierzchnię okładziny i rzeczywistą głębokość wypełnienia. Powierzchnia obejmuje spoiny.

f = g(a + b + g) / ((a + g)(b + g))

V [L] = A [m²] × f × d [mm]

Od współczynnika produktu do oszacowania zakupu

Wielu producentów szacuje zużycie, sumując dwa pasy spoin na płytkę i stosując współczynnik K właściwy dla produktu. Podane K stosujemy w tym udokumentowanym przybliżeniu, a nie do dokładnej objętości modułu. Otrzymujemy masę produktu przed doliczeniem osobnego zapasu.

a,b,g,d: mm · q [kg/m²] = ((a + b) / (a × b)) × g × d × K

M = A × q; Mₚ = M × (1 + p/100); N = ⌈Mₚ / P⌉; Mᵦ = N × P

Pozostaw K równe zero, aby obliczyć tylko objętość. Użyj współczynnika zużycia danego produktu udokumentowanego dla poniższego wzoru, z wymiarami w milimetrach. Gęstość nasypowa proszku ani gęstość przygotowanej zaprawy nie zastępują tego współczynnika. Po zmianie jednostek K nadal odnosi się do wzoru producenta w układzie SI.

Dodaj osobny zapas na wykonanie prac. Pozostaw zero, jeśli współczynnik producenta uwzględnia już te straty.

Przykład obliczeniowy

Poniższa geometria przedstawia przykładową prostokątną siatkę. Przykład zakupu wykorzystuje jawnie podany współczynnik i masę opakowania wyłącznie do pokazania obliczeń; żaden produkt nie jest wybierany ani zalecany.

Długość płytki

300 mm

Szerokość płytki

600 mm

Szerokość spoiny

3 mm

Rzeczywista głębokość wypełnienia

8 mm

Łączna powierzchnia okładziny

10 m²

Współczynnik zużycia produktu K

1,5

Ilość produktu w opakowaniu

2 kg

Dodatkowy zapas

15%

Geometryczna objętość spoin

1,186 L

Produkt przed doliczeniem zapasu

1,8 kg

Dodatkowy produkt

0,27 kg

Produkt z zapasem

2,07 kg

Pełne opakowania do zakupu

2

Masa zakupionego produktu

4 kg

Dlaczego oszacowania się różnią

Model powtarzalnego modułu uwzględnia skrzyżowania spoin i powiększone pole modułu. Przybliżenie pasowe wykorzystuje pole lica płytki. Przy wąskich spoinach wyniki są zbliżone; szersze spoiny uwidaczniają różnicę. Żaden model nie odwzorowuje dokładnie zewnętrznego obwodu.

V = 1,186 L; A × g × d × (1/a + 1/b) = 1,2 L

Wpływ rozmiaru płytki

Tabela zachowuje tę samą powierzchnię, szerokość spoin i rzeczywistą głębokość co przykład. Pokazuje tylko objętość geometryczną, bez zakładania uniwersalnej gęstości fugi.

Zakres zastosowania modelu

Używaj go dla zwykłych prostokątnych płytek ułożonych w siatkę prostopadłą, z jednakowymi spoinami i głębokością wypełnienia. Mozaika, jodełka, nieregularne krawędzie, fazy, szczeliny dylatacyjne i skomplikowane obwódki wymagają osobnej oceny. Przestrzegaj dopuszczalnej szerokości i głębokości spoin określonych przez producenta fugi.

Częste błędy w szacowaniu

Używaj rzeczywistych wymiarów lica płytki, a nie nominalnego modułu płytki ze spoiną. Nie doliczaj tego samego zapasu dwa razy, nie myl fugi z klejem do płytek ani elastycznym uszczelniaczem i nie traktuj gęstości nasypowej proszku jako współczynnika zużycia. Przed zakupem na dużą inwestycję sprawdź zużycie na małej powierzchni próbnej.

Najpierw zaplanuj rozkład płytek

Stosuj te same wymiary płytek i szerokość zwykłej spoiny w poradniku rozkładu i w tym oszacowaniu fugi. Szczeliny dylatacyjne i obwodowe wymagają osobnego rozwiązania.

Więcej obliczeń budowlanych z Pro²

Źródła techniczne i założenia

• SikaCeram CleanGrout · consumption formula and material basis
• ARDEX WA · product coverage factor and worked example
• Mapei · grout consumption method