Schody w kształcie U, czyli z półobrotem, kończą się w kierunku przeciwnym do pierwszego biegu. W tym narzędziu Pro² podaje się długość i szerokość trzech biegów. Biegi 1 i 3 są zewnętrzne i równoległe; bieg 2 łączy je między dwoma zakrętami po 90°.
Nie ma osobnego pola na odstęp między biegami. W pokazanym układzie wolna odległość w rzucie między biegami równoległymi wynika z L2 − W1 − W3. Nie utożsamiaj jej z pełną długością biegu 2.
- Wysokość H
- Pionowa odległość między poziomami wykończonych podłóg.
- Biegi 1 i 3
- Podaj całkowitą długość i szerokość każdego biegu zewnętrznego. Ich części proste mają długości L1 − W2 i L3 − W2.
- Bieg 2
- Podaj pełną długość poprzecznego biegu L2 i szerokość W2. Jego część prosta ma długość L2 − W1 − W3, ponieważ oba zakręty zajmują miejsce.
- Ustawienia zakrętów
- Wybierz dwa spoczniki albo stopnie zabiegowe oraz kierunek skrętu podczas wchodzenia. Połączenie z górną podłogą ustaw osobno.
- Jednostki
- Długości można podawać w jednostkach metrycznych albo w stopach i calach; kąt nachylenia podaje się w stopniach. Rozłożenie stopni zabiegowych wyrażone w procentach nie jest wymiarem długości.
Wybierz spoczniki, skręt w prawo i górną stopnicę o jedną wysokość stopnia poniżej górnej podłogi. Podaj H = 3060 mm; L1 = L3 = 2400 mm; L2 = 3400 mm; W1 = W2 = W3 = 1000 mm. Oblicz i wybierz 18 podstopnic.
Każda część prosta ma 1400 mm: 2400 − 1000 w dwóch biegach zewnętrznych oraz 3400 − 1000 − 1000 w biegu środkowym. Pięć zwykłych stopnic na bieg daje głębokość stopnia w rzucie 280 mm.
| Wielkość | Wartość |
|---|---|
| Łączna liczba podstopnic | 18 |
| Wysokość stopnia | 3060 ÷ 18 = 170 mm |
| Zwykłe numerowane stopnice | 5 + 5 + 5 = 15 |
| Spoczniki | 2; każdy 1000 × 1000 mm |
| Głębokość stopnia w biegach 1 / 2 / 3 | 280 / 280 / 280 mm |
| Kąt nachylenia każdego biegu | ≈ 31,26° |
| Rzędna pierwszego spocznika | 6 × 170 = 1020 mm |
| Rzędna drugiego spocznika | 12 × 170 = 2040 mm |
| Rzędna ostatniej zwykłej stopnicy | 17 × 170 = 2890 mm |
| Górna podłoga | 18 × 170 = 3060 mm |
| Wolna odległość między biegami zewnętrznymi | 3400 − 1000 − 1000 = 1400 mm |
| Wzór oceny wygody, każdy bieg | 2 × 170 + 280 = 620 mm |
Wyniki podają łączną liczbę podstopnic i wspólną wysokość stopnia, a następnie osobną głębokość stopnia w rzucie i kąt nachylenia dla każdego biegu. Zmiana jednej długości lub szerokości może zmienić rozkład całych schodów. Przy niesymetrycznym układzie nie zakładaj, że głębokość pozostanie taka sama w trzech biegach.
Wymiary przykładu zamykają się w obu kierunkach: każda długość zewnętrzna = 5 × 280 + 1000 = 2400 mm, a długość środkowa = 1000 + 5 × 280 + 1000 = 3400 mm. Całkowita wysokość = (5 + 1 + 5 + 1 + 5 + 1) × 170 = 3060 mm.
Karta oceny wygody sprawdza geometrię każdego biegu oraz 2 × wysokość stopnia + głębokość w rzucie. Jej wskazówki nie potwierdzają zgodności z przepisami. Aplikacja nie przelicza trzech biegów na jedną długość prostego policzka ani na koszt materiału.
Przykład obliczeń dotyczy tylko wariantu ze spocznikami. Nie potwierdza układu zabiegowego o tych samych wymiarach ani tej samej liczbie stopni. Po zmianie trybu trzeba osobno sprawdzić nowy rzut i dostępną głębokość prostych stopni.
- Spoczniki
- Dwie osobne, płaskie powierzchnie zakrętów. Wymiary pierwszej wynikają z szerokości W1 i W2, a drugiej z W2 i W3. Nie ma osobnego pola głębokości spocznika.
- Stopnie zabiegowe
- Stopnie zabiegowe rozkładają każdy zakręt na stopnice o zmiennym kształcie. Ustawienie rozłożenia może przesunąć te kształty na sąsiednie odcinki biegów, więc liczba nieprostokątnych stopnic nie musi wynosić trzech na zakręt. Sprawdź rzut i szczegóły każdej stopnicy. Nie ma osobnego pola liczby stopni zabiegowych na zakręt.
- Rozłożenie stopni zabiegowych
- Ustawienie rozłożenia stopni zabiegowych zmienia obrysy stopnic na zakrętach i ich połączenie z sąsiednimi częściami prostymi. Po zmianie sprawdź oba zakręty oraz szczegóły poszczególnych stopnic.
Przy ustawieniu „Na poziomie górnej podłogi” ostatnia numerowana stopnica znajduje się na jej poziomie. Przy ustawieniu „O jedną wysokość stopnia poniżej” osobne ostatnie podniesienie prowadzi na podłogę. To rozróżnienie zmienia liczbę numerowanych powierzchni, które mieszczą się przy tej samej łącznej liczbie podstopnic.
Dla wybranego przykładu z dwoma spocznikami: 18 = 15 zwykłych stopnic + 2 spoczniki + 1 ostatnie podniesienie. Oba spoczniki mają różne rzędne; bieg środkowy prowadzi z jednego na drugi.
Aplikacja proponuje dopuszczalną liczbę podstopnic i umożliwia ręczną zmianę. Obsługiwany zakres to 8–40, ale nie każda liczba pasuje do wszystkich wymiarów. Jeśli sterowanie jest niedostępne lub pojawia się komunikat o braku rozwiązania, zmień układ zamiast kopiować sąsiedni wynik.
Rzut pokazuje trzy połączone biegi, dwa obszary zakrętów i kierunek wchodzenia. Sprawdź wolne miejsce między biegami zewnętrznymi oraz połączenie szerokości na obu zakrętach. Widok z boku rozróżnia wysokości dwóch spoczników i końcowe połączenie z górną podłogą.
Szczegóły stopnic opisują obrysy powierzchni z oznaczonymi wierzchołkami, długościami boków i kątami wewnętrznymi. Dla stopnicy zabiegowej czytaj cały kształt, zamiast przypisywać jedną podaną głębokość każdej krawędzi. Jednakowe kształty mogą być grupowane.
Są to rysunki geometryczne. Grubość materiału, warunki podparcia, połączenia, poręcze i naddatki na cięcie wymagają decyzji dla konkretnego projektu.
- Wymiary muszą być dodatnie i nie mogą przekroczyć programowego limitu 27000 mm. To ograniczenie aplikacji, a nie wymaganie budowlane.
- Po odjęciu szerokości biegu środkowego w obu biegach zewnętrznych musi pozostać odpowiednia długość. Bieg środkowy musi pomieścić szerokości obu biegów zewnętrznych i część prostą.
- Zbyt krótki bieg środkowy może zlikwidować odstęp lub spowodować nakładanie się biegów; nie każdy zestaw osobno dopuszczalnych wymiarów daje prawidłowy rzut.
- Wybrany przykład ma trzy biegi i dwa spoczniki. Nie opisuje osobnego narzędzia do schodów dwubiegowych z jednym szerokim spocznikiem pośrednim.
- Narzędzie nie oblicza kosztu, nośności, obszaru prześwitu nad schodami ani zgodności z przepisami regionalnymi.
Dlaczego podaje się wymiary trzech biegów?
Układ ma dwa równoległe biegi zewnętrzne i łączący je bieg środkowy. Dwa zakręty po 90° dają łączną zmianę kierunku o 180°.
Gdzie podać odstęp między biegami?
Nie ma osobnego pola odstępu. Dla pokazanego prostokątnego układu wynosi on L2 − W1 − W3, czyli w tym przykładzie 1400 mm.
Czy te same wymiary można zastosować do stopni zabiegowych?
To pomiary wyjściowe, a nie zweryfikowane rozwiązanie zabiegowe. Zmiana rodzaju zakrętu zmienia podział powierzchni; sprawdź ponownie obliczony rzut i wyniki.
Czy długość biegu środkowego mierzy się wzdłuż skośnego policzka?
Nie. Użyj całkowitego wymiaru L2 w rzucie, pokazanego na schemacie. Skośna długość policzka jest inną wielkością.
- Dlaczego podaje się wymiary trzech biegów?
- Układ ma dwa równoległe biegi zewnętrzne i łączący je bieg środkowy. Dwa zakręty po 90° dają łączną zmianę kierunku o 180°.
- Gdzie podać odstęp między biegami?
- Nie ma osobnego pola odstępu. Dla pokazanego prostokątnego układu wynosi on L2 − W1 − W3, czyli w tym przykładzie 1400 mm.
- Czy te same wymiary można zastosować do stopni zabiegowych?
- To pomiary wyjściowe, a nie zweryfikowane rozwiązanie zabiegowe. Zmiana rodzaju zakrętu zmienia podział powierzchni; sprawdź ponownie obliczony rzut i wyniki.
- Czy długość biegu środkowego mierzy się wzdłuż skośnego policzka?
- Nie. Użyj całkowitego wymiaru L2 w rzucie, pokazanego na schemacie. Skośna długość policzka jest inną wielkością.
Pomiary, jednostki i nazwy materiałów
Wszystkie kalkulatory schodów